Calcifer Jr

Vegan Olmak Ya Da Olmamak, İşte Bütün Mesele Bu!

belgesel Ağustos 28, 2019

İnancım gereği et ve süt ürünleri yememde bir sakınca yok. Belirli hayvanların iyi muamele edilip, kesilip, ihtiyaç kadar yenmelerine müsaade edilmiş. Ekolojik dengede kimi hayvanların av olmasının kaçınılmaz olduğu gerçeği de bu izni destekler nitelikte. Hayvanların çektikleri acıların karşılığını öldükten sonra mükâfatlandırılarak alacaklarından da hiç şüphem olmadığından, yemek için hayvan kesmek bana canice gelmiyor. Yani hayvansal gıdalarla beslenmekle ilgili hiçbir problemim yoktu. Şimdi, esasen kimseyi yiyip yemediği şeyler üzerinden eleştirmek haddimiz değil. Lakin et yiyen herkese vahşi ve cahil muamelesi yapan kimi faşist veganlar yüzünden vegan olmakla ilgili çok da olumlu bir izlenim yoktu kafamda. Birkaç hafta önce Cowspricasy belgeselini izledikten sonraysa bu noktaya geldim: Vegan olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu!

Bu belgeseli izlediğimde şok olmuş ve üstümde depresyon bulutlarıyla geziniyor haldeydim. Vakitsiz kelimeler’den okuyup sıkı sıkıya olmasa da, hayatım boyunca uygulayabileceğim şekersiz diyete başlamıştım şeker inanılmaz zararlı bir şey olduğu için. İşin kötüsü tatlıyı gerçekten çok seviyorum. Yani zaten şekersizlik benim için yeterince zorken bu veganlık işinin nasıl bir darbe olduğunu siz

düşünün!

Üzerine hiç düşünmediğimiz tüketim alışkanlıklarımızın sonuçları böyle şaşırmama ve vicdan azabı çekmeme sebep oldukça şu kanıya vardım: çevreci bir yaşam suçluluk duygusunu arttırıyor. Öğünlerimden hayvansal gıdaları çıkarmam şu an için mümkün değil benim için. Ailemle yaşıyorum ve eti, tereyağını, sütü çok seven, tüketen bir aileyiz. Daha sonra izlediğim şu video da Cowspricasy’nin katı vegan-ekolojik anlayışının yapılabilecek tek doğru olup olmadığını sorguluyor. Hayvansal gıdalardan ölümüne kaçınmak yerine bitki temelli, dengeli bir diyetle de çevreci olunabileceğini söylüyor. Ben de en azından dışarıda yerken bu bilinçle hareket etmeye çalışıyorum ve evde akşam yemeğinde ne yiyeceğimizi oylarken etsiz şeyler seçiyorum. Ekolojik bir hayat sürmek söz konusu olduğunda ya hep ya hiç mantığından uzak durmamız gerek bence. Bu uğurda yaptığımız büyük küçük her şey kardır.

Dipnot: Cowspiracy’de beni bu kadar etkileyen neydi?

Cowspiracy’de anlatıldığına göre, çevresel krizin en başı çeken sebeplerinden biri hayvancılık. Çünkü büyükbaşlar çıkardıkları metan gazı ile atmosferde sera gazı birikiminin en büyük destekçisi, yine özellikle büyükbaşların katı atıkları azımsanamayacak deniz ve kara kirliliğine yol açıyor ve yılda tüketilen temiz su miktarının büyük çoğunluğundan gıda için beslenen hayvanlar sorumlu. Brezilya Yağmur Ormanları kesilip yerine hayvan yemi yapmak üzere mısır/buğday vs dikiliyor ve böylece bu muazzam çeşitlilikteki eşsiz habitat yok ediliyor. Büyük çaplı endüstriyel balıkçılık hem yenebilen hem yenmeyen su canlılarının neslinin tükenmesine sebep oluyor çünkü yarım kilo yenebilen balık tutmaya çalışılırken yaklaşık iki kilo yenmeyen deniz canlısı ağlara takılıp ölüyor. Yani hiç gündeme gelmemesine rağmen balıkçılık deniz ve okyanusların sürdürülebilirliğini çok ciddi tehdit ediyor. Fabrika mantığıyla kurulan büyük hayvansal gıda üretim merkezlerindeki hayvanlara yapılan inanılmaz kötü muamele de cabası. Üstelik Türkiye’de kırmızı et üretiminin ne kadar az olduğunu hesaba katarsak, yediğimiz etlerin çoğunun ithal olduğu ortaya çıkıyor. Sonuç itibariyle, hayvancılık neresinden tutsak elimizde kalıyor. Belgeseldekinin aksine sürdürülebilir bir hayvancılığa inanıyorum ancak yine de bu et tüketimimizi elimizden geldiğince azaltmamız gerektiği gerçeğine etki etmiyor.

Share |

My Mister - Dizi Yorumu

iu Ağustos 26, 2019

Aslında My Mister yorumumu burada paylaşıp paylaşmamakta kararsızdım. Ama Dong Hoon’a düzülen övgülerden çok sıkıldım ve yeter artık, şu internet aleminde biri çıkıp adamın yanlışlarını açık açık yazmalı, diyip kimse okumuyor olsa da yazımı blogumda yayınlamaya karar verdim. Diziyi çok güzel bulmama karşın genel beğeniye ayak uyduramadım.

Bu dizinin bir rengi olsaydı her şeyiyle gri olurdu. Park Dong Hoon, karısı, kardeşleri, tefeci, hiçbiri tam olarak iyi ya da kötü değildi.

Eğer Park Dong Hoon’u sevebilseydim, izlerken beni rahatsız eden hemen hiçbir şey olmayacaktı. Evet kesinlikle dürüst ve düzgün biri ama ben tanımlarken nazik demezdim. Soruları cevapsız bırakmanın, üstten konuşmanın çok büyük kabalık olduğunu düşünüyorum. Üstelik Dong Hoon evlilik hayatında çok ama çok yanlışlar yapan biri. Aynı duruma kendi ailemde de, çevremdeki ailelerde de çok şahit oldum. Erkekler asıl ailelerinin eşleriyle kurdukları yeni aile olduğunu kavrayamıyorlar ve eşlerini yeterince sahiplenemiyorlar. Bu yüzden kadınlar psikolojik olarak çok acı çekiyor ve geri dönülmez biçimde yıpranıyorlar. Park Dong Hoon’un karısını ihmal edişi ve aile olduklarını hissettirmeyişi... Aldatma öncesinde dahi evliliklerini ayakta tutan şeyin karısına sevgisi değil çocuğu ve annesi oluşu... Bunlar kesinlikle aldatmanın mazereti olamaz. Eğer kadın aldatmayıp direk boşansaydı yüzde yüz haklı olacaktı ama bu sefer de kocası ona gözle görülür bir yamuk yapmadan boşandığı için çocuğu ve kocasının ailesine karşı suçlu hissedecekti. Aldatmayı savunup gerekçelendirmeye çalışmıyorum, sadece aldatma gibi çirkin bir şeyi yapmış birini sertçe eleştirmeden nasıl bu noktaya geldiğini anlayabiliyorum ve kusura bakmayın ama bu evliliğin yıkılmasında karısındansa Dong Hoon’u daha çok sorumlu görüyorum.

Benzer ihmal ve sorumsuzlukları abisinin evliliğinde de gördük. Buna karşın, bu sorunların kaynağı olan sıkı kardeşlik ve arkadaşlık bağları yürekleri sımsıcak eden cinstendi. Birbirlerine destekleri ve başarısızlıklarıyla alay edişleri hem göz dolduruyor hem güldürüyordu. Lee Ji An’a kabullenilmişlik hissini onlar öğrettiler.

Şu kadarcık sahne bile ne kadar çok şey anlatıyor :' helal sana IU!

Lee Ji An... IU gerçekten o kadar iyi bir iş çıkarmış ki. En deneyimsizlerinden olmasına rağmen beni en çok etkileyen oyuncuydu. Duyguları öğrenişini, hayatı çözümleyişini, büyükannesiyle ve tabii ahjussi’yle ilişkisini izlemek çok keyifliydi. Bazı anlarda dürüstlüğüyle, bazı anlarda cesaretiyle ağzımı açık bıraktı. Lee Ji An’ın karakterini çok sevdim, bu karakter kalbimi de çok sızlattı. Halmoni’nin cenazesi ve son konuşması Lee Ji An için dönüm noktasıydı bence.

Ahjussiyle aralarındaki ilişkide birbirlerini anlıyor olmaları, ama daha önemlisi kabullenip seviyor olmaları anahtar noktaydı. Ben Ji An’ın hissettiği şeye aşk diyemiyorum. İlla bir isim konması gerektiğini de düşünmüyorum.

Kwak Il’le Lee Ji an hakkında birkaç şey söylemek istiyorum. Aslında ahjussi özetlemişti ‘Korkunç bir yetişkinle karşılaşmak ikinizin de şanssızlığı olmuş.’ O kadar yürek burkucu bir düğümdü ki aralarındaki, beni ana hikaye kadar etkiledi. Küçüklüklerinden kesitler Kwak Il’in alında safi kötü olmadığını gösteriyordu. Babasını öldürdüğü için Lee Ji An’ı, babasının katilini sevdiği için kendisini affedemiyordu. Ayrıca Jang Ki Young, sen neymişsin yahu. Son izlediğim üç dizide üst üste JKY vardı ve hepsinde çok sevdim. Hatta bu dizide kötü rolde görünce bir kalbim acımadı değil. Ama o kadar iyi altından kalkmış ki rolünün. Bence kendisine en cuk oturan rol buydu.

Ps: Go Back Couple’dan sonra yapılmış bir JKY ropörtajında IU ile oynadıkları Friday klibinden bahsediyorlar. JKY diyor ki ‘IU beni klip için özellikle seçmiş diye duydum. Neden beni seçtiğini merak ediyorum’ Velhasıl aralarında da bir yaş varmış (JKY büyük), bu ikisini gerçekte çok yakıştırıyorum.

My Mister’a dönecek olursam, Jung Hee’ye bayıldım bayıldım. Çook tatlı bir kadındı bence. Onların hikayesi de çok güzel işlenmişti. 20 yıldır sönmeyen ve huzuru onlara yasak eden bir aşk. Dizi için gri demiştim ya, keşişe Jung Hee’yi de geride bıraktığı için çok kızmama rağmen her şeyi bırakıp manastıra kapanmak istemesini anlayabiliyorum.Ya da mesela Dong Hoon’un abisinin duyarlılığını ve şapşallığını sevmeme rağmen evliliğinin çöküşünün tek sorumlusu olduğunu düşünüyorum.

Dong Hoon’la karısı umarım birbirlerini daha iyi anlamaya başlamışlardır. Dong Hoon’un CEO’ya ‘sessizce ayrıl ve karıma bir şey belli etme’ demesi acayip kral hareketti ancak karısı Dong Hoon’un olayı bildiğini öğrendikten sonra evliliği sürdürmekte ısrar etmek ne kadar doğrudur bilemiyorum. Aldatmış ve aldatılmış olduğunu bilmek ikisinin arasında hep aşılmaz sindirilmez bir engel olarak kalır çünkü.

Son olarak, dizinin çıkmazlarından birini yakaladım. Ahjussinin Lee Ji An’a 4 kereden fazla iyilik yapan ilk insan olması, küçük bir iyi jestin bile Ji An’ı etkilemesi kalbime çok dokunmuştu. Lakin Lee Ji An’a en az ahjussi kadar yardım eden biri daha var: şirketteki hizmetli amca. Onun da Lee Ji An’dan hiçbir beklentisi yoktu ve tee 11-12 yaşından beri, birini öldürdüğünü bilmesine rağmen ona hiç sırtını dönmedi. Lee Ji An’la aralarında romantik bir şey olması için fazla yaşlıydı da o yüzden mi yok sayıldı?!

My Mister gözyaşı pınarlarınızı kurutacak çok güzel bir dizi. Karakterler arası duygusal bağları izlemek çok keyifli. Maalesef beni rahatsız eden şeyler –yukarıda da bol bol bahsettiğim üzere- oldu ama bu diziyi gülümseyerek ve gözlerim dolu dolu hatırlamama engel değil.

Share |

Witch's Court - Dizi Yorumu

jung ryeo won Temmuz 30, 2019

Witch’s Court senaryoyu işlerkenki uydurukluğu ve kocaman mantık hatalarıyla izlerken bana fenalıklar geçirtti. E neden izlemeye devam ettin o zaman, derseniz de şöyle cevap veririm: Ma Yi Dum, Ma Yi Dum, Ma Yi Dum! Diziyi değil ama Ma Yi Dum’u bayılarak izledim. Jung Ryeo Won işi çok zor olmasına rağmen harika bir şekilde üstesinden gelmiş. Aşırı hırsı, benmerkezciliği ve empati yoksunluğuyla kolaylıkla bir antikahraman olabilecekken izleyicilere kendini sevdirmeyi başarması takdire şayan. -Spoiler alert-Spoiler alert-

Bu ikisi çift oldu tabi ama biz göremedik..

Diziyi izlerken şunu düşündüm, duygusuz insanlar hep donuk, sessiz canlandırılıyor ancak öyle olmak zorunda değiller aslında. Ma Yi Dum bunun çok güzel bir örneği. Bunun yanında dobralığı, kendine güveni, kamera karşısında olmaya bayılması falan diziyi gerçekten komik yapan unsurlardan.

Adını bile unutmuşum erkek savcı ekrana çok yakışıyordu şimdi, eğri oturup doğru konuşalım. Cidden yüzü bebek gibi, pek güzel bir adam. Ama ben oyunculuğunu beğenmedim. Karakteri de çok öyle oyunculuğunu döktürebileceği bir karakter değildi ama ben pek çok yerde rol yapıyor olduğunu hissettim. Halbuki dizi dediğin alıp götürmeli seni. Ben orada oyuncu bilmemkim’i değil savcı bilmemkim’i görmeliydim.


O kadar yer verilmemiş ki sadece bu adamın fotoğrafını bulabildim

Diğer ofis çalışanları hakkında da çok az şeye yer verilmişti. Çok derinlere inilmeyecek de olsa onların da hikayesi işlenmeliydi bence.

Witch’s Court’un ana çizgisi –yani kadına karşı işlenen suçları araştıran bir savcı ekibi- hem yeni, hem ciddi hem de parmak basılması gereken konulardan biri aslında. İzlemesi biraz zor da olsa iyi bir seçim olduğunu düşünüyorum. Böyle göz ardı edilemeyecek yoğunlukta mantık hataları olmasa çok başarılı bir yapım olurmuş. Özellikle hukuk dizisi olduğu için daha çok gözüme çarptı sanırım.

Mesela son bölümlerde başkanı intihar edecekken kurtarıp “bu kadar kolay ölemeyeceksin” demişti Ma Yi Dum. Sonra mahkeme kararıyla idam cezası verilince bu başkan kendini kaybetti, bağırdı çağırdı falan. E bu ne perhiz bu ne lahana turşusu? Ayrıca koskoca savcıların tanık koruma programından bihaber olması dizinin gerçekçiliğini alıp götüren şeylerden biriydi.

Son olarak Witch’s Court duygusal açıdan da biraz eksikti. Erkek savcı annesinin bir kadının hayatının mahvolmasına sebep olduğunu öğrendi ve onun şokunu, hayal kırıklığını, üzüntüsünü biz sadece bir-iki sahnede gördük. Halbuki bunun hiç de kolay atlatılabilecek bir şey olduğunu sanmıyorum.

Witch’s Court mutlaka izlenmeli bir dizi mi, bana sorarsanız hayır ammavelakin orijinal ve güçlü bir karakter canlandıran yetenekli kadın oyuncusu ve kadına yönelik suçlar hakkında farkındalık kazandırması diziyi izlenebilir kılıyor.

Share |

Evlenmelik Diziler

Age of Youth Haziran 15, 2019

Kendimce iki farklı kategoride ‘en iyi kore dizileri’ listesi yapmak istedim. Bu listedekiler ciddi düşünebileceğiniz evlenmelik diziler. İzlerken kendimden bir şeyler bulduğum, sadece güldüren eğlendiren değil bana birçok şey hissettiren, etkilendiğim diziler.

1.Cheese In The Trap

Bir insanı tanımak, sevmek ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi sanırım. Cheese in the Trap izlediğim üçüncü kore diziydi ve o zamandan sonra izlediğim hiçbir dizi onu tahtından edemedi, edebileceğini de sanmıyorum. Galiba Hong Seol’le kendimi çok ama çok özdeşleştirdim, o ne hissettiyse kalbimin orta yerinde hissettim. Kim Go Eun da resmen yaşayan bir karakter ortaya çıkardı. Aslında birbirinden bu kadar farklı olan iki insanın birbirlerini anlama çabası içinde aşık olmaları, bu çaba içinde kendilerini de daha iyi tanımaları, Hong Seol’ün aşılmaz gibi duran engellerde bile yılmayıp sunbaeye sevgisiyle destek olması anlatılıyor dizide. ‘Bu adam iflah olmaz’ deyip terk de etmiyor, ‘eh madem sevdik bunları da gözardı edicez’ deyip kendinden taviz de vermiyor. Ayrıca iddia ediyorum Kore dizi tarihinin en güzel sarılma sahnesini de içeriyor;)

İzleyenler bilir çok tatlı bir ikinci erkek ve üniversite arkadaşlığı da cheese in the trap’in artılarından.

2.Age of Youth 1-2

“Yetmiyooor yetmiyor! Age of Youth’u anlatmaya kelimeler yetmiyor!”

Age of Youth ‘insan’ı anlatıyor diyebilirim sanırım. İzlerken onlardan biri gibi hissettiğimiz 5 minnoş ev arkadaşı üzerinden yapıyor bunu ama insan tiplemesi olarak sunmuyor onları; sevinçleriyle, zayıflıklarıyla, hatalarıyla, dostluklarıyla, aşklarıyla tamamen tanıyoruz bu beş kızı. Bazı anlarda resmen benim duygularımı, hislerimi anlatıyormuş gibi hissediyorum. O kadar kendimi buluyorum ki bu dizide, anlatmak istediği şeyleri işleyiş tarzını ve Belle Epoque sakinlerini o kadar seviyorum ki, Cheese in the Trap gibi dişli bir rakibi olmasa kuşkusuz ilk sıraya otururdu. 2. Sezonu benim için küçük bir farkla daha güzeldi (çünkü Song Ji Won..) ama karakterleri tanıma, değişimlerini ve gelişimlerini görme açısından ikisini ayırmak istemedim.

3.Kill Me Heal Me

Kill Me Heal Me, Kore dizilerine aşina olan insanların bu listede görünce şaşırmayacakları bir yapım. Son bölüme kadar merakı gittikçe artıran, mantıklı bir şekilde sonuçlanan harikulade kurgulanmış senaryosu ve kimi zaman hüngür hüngür ağlatan, kimi zaman kahkahalara boğan, kimi zaman gözlerinizden kalpler çıkartan Ji Sung’la, izlediğinize kesinlikle pişman olmayacağınızı düşündüğüm drama. Kill Me Heal Me beni en çok etkileyen senaryoyu, en unutulmaz dizi ostlarını ve en sevdiğim dizi karakterlerinden Cha Do Hyun’u barındırıyor. Değinebileceğim tek eksisi Hwang Jung Eum’un abartılı oyunculuğu.

4.Go Back Couple

Go Back Couple gülümsemeler ve göz yaşları içinde ve herbir sahnesini müthiş bir zevkle izlediğim bir diziydi. Jang Nara zaten sevimlilik bombası. Karakterine ve mimiklerine bitiyorum ama yetenek olarak partnerinin de hiç altta kalır yanı yoktu bence. Go Back Couple’da ne bulacaksınız biliyor musunuz? Evlilik hayatının insanları yıpratışını, hayatın monotonluğu içinde sevdiklerimizden nasıl koptuğumuzu, iletişimsizliklerin nelere mal olduğunu, gençlik hayallerini, umutlarını, anne sevgisini, çocuk sevgisini ve yakışıklı marşmelov kalpli bir adet büyük boy Nam Gil’i.

5.Avengers Social Club

Tarifimizi yapmak için gerekli olan malzemeler, üç birbirinden tatlı ajumma ve bir liseli aklıbaşında çocuk. Böyle tuhaf bir içerikten nasıl bu kadar naif ve tadından yenmez bir dizi çıktı ben de şaşıyorum zira konusunu okuyunca pek de ilgimi çekmemişti. Şu kadarını söyleyeyim, Avengers Social Club’ı bitirir bitirmez annemle tekrar izledim ve aynı şeyleri izlemekten zerre sıkılmadım.

6.Misaeng

Neredeyse her bölümü ofiste geçen bir dizi nasıl bu kadar kendini izletebilir ve sevdirebilir? Misaeng’de çok güçlü karakterler, gerçekçi bir hikaye ve ilmek ilmek geliştiğini gördüğümüz şahane insan ilişkileri var. Duygu aktarımı on numara beş yıldız, bence bir diziyi başarılı yapan en önemli etkenlerden biri de bu.

7.Prison Playbook

Prison Playbook’un çok kalabalık bir oyuncu kadrosu var ama kesinlikle hiçbiri gereksiz değil. Hepsinin hikayesi hayattan bir parça taşıyor ve ağlarken güldürebiliyor, kızarken merhamet ettirebiliyor. Bence Prison Playbook gerçekten eşsiz bir dizi. Yazılan karakterler çok yaratıcı, oyuncular hakkaten çok yetenekli ve derin diyaloglarla ya da gülmekten karnınıza ağrılar girmesine sebep olacak sahnelerle dolu. Kore dizilerinde bu kadar kaliteli komik olanı var mıdır, sanmıyorum.

Güncelleme:Bu yazıdan sonra bu listeye girmeye hak kazanan iki dizi daha izledim.

Mister Sunshine

Hem yanak kaslarınıza, hem gözyaşı pınarlarınıza hitap edecek bir dizi Mister Sunshine, zira çok komik karakterler ve hazin olaylar bi arada. Gerçekten o kadar iyi bir diziydi ki üzerine ne söyleyebileceğimi bilmiyorum. Dahiyane kurgusu, ayakta alkışlanacak oyuncuları, kalbinize kazınan karakterleriyle Mister Sunshine aşkı ve direnişi iliklerinize kadar hissettiriyor. İşte, ladies and gentlemen, iyi dizi böyle yapılır. Daha ilk bölümlerden dram temalı bir dizi olacağının sinyallerini vermesine rağmen ben diziyi son bölümlere kadar ağzım kulaklarımda izledim. Üç erkeğin de aynı kızı farklı şekilde çok güzel sevmelerini, hiç enerji düşüşü yaşatmayan yan karakterleri ve bromans sahnelerini şu an bile gülümseyerek hatırlıyorum.

Be Melodramatic

Be Melodramatic başlar başlamaz ne kadar şahane bir dizi olacağını gösteriyor. Gerçek hayatla harmanlanmış, hayatın pembe olmayan taraflarını da gösteren fakat bunu yaparken karamsar bir havaya bürünmeyen, son derece eğlenceli ve dolu dolu bir dizi bu. Biraz kayıp, biraz toksik ilişki, biraz annelik, biraz işsizlik, biraz arayış var bu dizide. Ama en önemlisi sıcacık insan ilişkileri var, iyileşmek var, tutunmak var. Be Melodramatic, Kore dizilerinin tekdüzeliğinden sıyrılmış, hikayesini çok orijinal bir biçimde anlatıyor. Okulumun yeni başladığı depresif zamanlarımda bana ilaç gibi gelmişti.

Share |

Pages

Calcifer Jr

Vegan Olmak Ya Da Olmamak, İşte Bütün Mesele Bu!

My Mister - Dizi Yorumu

Witch's Court - Dizi Yorumu

Evlenmelik Diziler

About me

Advertise

recent posts

Blog Archive